نه قاعده کلی جنگ 

هنرجويان رزمی می توانند استراتژی نظامی را در مبارزات و دفاع شخصی به کار ببندند

چه رابطه ای بين استراتژی و تاکتيک وجود دارد؟ ممکن است عده ای بگويند، هردو يکی هستند. ولی با وجود اينکه مرز مشخصی بين آن دو وجود ندارد، تاکتيک را با مقياس کوچک و استراتژی را با مقياس بزرگ اندازه می گيرند. در هنرهای رزمی، زمانهای طولانی را صرف تمرين تاکتيک می کنند و از فنون شگفت آور دستها، پاها و آرنج ها استفاده می کنند. همچنين رزمی کاران مبادرت به تمرين فنون دفاع شخصی می کنند که ترکيبی از حرکات پيچيده است و برای مبارزه با چندين حريف می باشد. و اما درباره استراتژی مذکور توسط نه قاعده کلی در جنگها تعريف شده اند. اين نه اصل در تمام جنگهای بزرگ جهان، کم و بيش وجود دارند و از کارآرايی زيادی برخوردارند. در هر جنگی، پيروزی از آن طرفی است که از اين نه اصل به خوبی بهره ببرند. جالبتر اينکه، زمينه اجرايی اين اصول نه تنها در ميادين جنگ بلکه در مبارزات تن به تن بسيار زياد است.

هدف

اولين اصل در يک جنگ و يا رزم تن به تن، هدف می باشد. برای يک فرمانده نظامی به هلاکت رساندن دشمن و جنگيدن، هدف اصلی است. در صورتی که برای يک رزمی کار امروزی کشتن حريف بندرت يک هدف می باشد ولی چنانچه، غلبه کردن بر حريفش و يا حتی از پا درآوردن او هدف باشد، عاقلانه است. البته، اجتناب از زدوخورد و فرار هم می توانند جزء اهداف باشند. لازم به ذکر است که حدس زدن هدف حريف نيز مفيد است. در درگيريهای خيابانی، ممکن است که هدف مهاجمين طوری طرح ريزی شده باشد که قصد جان شما را داشته باشند. در اين حالت، آسانتر آن است تا شما نيز هدفتان مطابق هدف حريف تنظيم کنيد. در ديگر درگيريها، ممکن است توسط حريفانی که قصد حمله به شما را دارند، احاطه شويد، در اين مقعيت، لازم است تا ضد حمله درستی را اجرا کنيد. نکته مهم آن است که بدانيد نتيجه اجرای حرکتی که مد نظر داريد، چه خواهد بود زيرا تمام اصول بستگی به اصل هدف دارد.

حمله

دومين اصل، حمله است. در يک ضرب المثل قديمی آمده است که «بهترين دفاع، حمله است». اين بدان دليل است که تنها فنون تهاجمی می توانند نتايج خوبی داشته باشند. شايد شما بهترين مدافع در دنيا باشيد و پاهای محکم و سفتی داشته باشيد اما تنها راه برای خاتمه دادن به حملات حريف اين است که به طريقی به وی حمله کنيد. در حالت تدافعی، امکان دارد بعضی اوقات به شما فشار وارد شود. اما نبايد اسير حريف باشيد و سعی کنيد اقدام به ضد حمله نماييد. در اين لحظه پيشقدم خواهيد بود و اين همان اصل حمله و تهاجم است.

کاربرد فنون ساده در درگيريها

تهاجم و هدف از اصول کاملا بديهی هستند. کاربرد فنون ساده، يکی ديگر از اصول مهمی است که اغلب رزمی کاران نسبت به آن بی توجه هستند و آن را ناديده می گيرند. بهترين اطمينان برای موفقيت در هر مقابله ای استفاده از فنون ساده است. درگيريهای خيابانی هرگز به آسانی درگيريهای موجود در صحنه مبارزه نيستند. در يک درگيری واقعی مقادير زيادی آدرنالين در بدن ترشح می شود و ممکن است احساس کنيد که هيچ نيرو و قدرتی نداريد و يا اينکه ممکن است احساس خستگی مفرط بکنيد. در اين حالت، بهتر است تا تکيه بر فنون موثر و در عين حال بسيار ساده ای کنيد که نتيجه خوبی داشته باشد و منجر به موفقيت سما گردد. چرا سعی در به کار بردن فنون نمايشی می کنيد و در موقعيتهايی سعی در زدن ضربات سخت همچون زدن ضربه به سر داريد؟ در صورتی که زدن يک ضربه ساده همانند زدن ضربه کاری به ساق پا می تواند بسيار موثر باشد و شما از دست حريف برهاند. در يک مبارزه، موقعيتهای مناسب دائما مثل يک چشم برهم زدن ايجاد می شوند و از بين می روند و شخص مجبور است تا هميشه آماده بوده و از اين موقعيتها به خوبی استفاده ببرد و فنونی را به کار بگيرد که قبلا آنها را تمرين کرده است.

فيزيک بدن

عده ای از رزمی کاران با اين اصل موافق نيستند ولی در مبارزه اين اصل کمک زيادی به مبارزه کننده می کند. يک هنرجوی رزمی با اندامی ورزيده و درشت می تواند ضربات سنگينی بر حريف وارد سازد و هم چنين ضربات حريف را تحمل نمايد. در بخش نظامی، فيزيک بدن و قدرت رابطه مستقيم با هم دارند و بعضی از نظاميان آن دو را هم معنی می دانند اما اين نيرو و قدرت است که فنون موثر را می سازد. به جرات می توان گفت که تمام فنون در دنيای ورزشهای رزمی بی مصرف هستند مگر اينکه همراه با فشار اجرا شوند. بدبختانه، بسياری از رزمی کاران نسبت به تعليمات فيزيکی غافلند و بر اين باورند که دانستن نحوه اجرای فنون به تنهايی کافی است. چنين طرز تفکری نزد پيشکسوتان هنرهای رزمی احمقانه تلقی می شود چرا که رزمی کارانی هستند که بدن بسيار سخت و مقاومی دارند و علت آن تنها به دليل تمرينات فراوانی است که در طی سالهای متمادی انجام داده اند و همواره به ورزشهای فيزيکی بدنسان توجه داشته اند.

مانور در حرکات

چه کاری انجام می دهيد زمانی که در مقابل حريفی با فيزيک درشت قرار بگيريد؟ داشتن بدن بزرگ و درشت به معنای پيروزی مطلق نيست. گاهی اوقات، يک رزمی کار ريز اندام می تواند خيلی خوب در مقابل حريفش ظاهر شود. چطور اين حالت اتفاق خواهد افتاد؟ اشخاص قد کوتاه بيشتر از ضربات پا استفاده می کنند و بسيار سريع عمل می کنند و بزرگی هيکل حريف مانعی برايشان ايجاد نمی کند. اينگونه افراد بايد از سرعت و چابکی خاص برخوردار باشند تا بتوانند حريف را گيج کرده و ضربات کاری را وارد سازند، در غير اينصورت موفقيت از آن حريف مقابلشان خواهد بود.

شوک

در يک مبارزه واقعی هر کسی که ضربات اوليه را وارد کند، معمولا پيروز است. وارد کردن شوک به معنای حمله کردن به حريف است به طوری که او آمادگی نداشته باشد. لازم نيست تا حريف کاملا بی اطلاع باشد، تنها کافی است که ديرتر عکس العمل نشان دهد و فن موثری از خود نشان ندهد. اجرای نمايشات و فنون تصنعی دست و پا اهداف اصل را برآورده می کنند. هر رزمی کاری می بايست شيوه ای مختلف مبارزه ای را ترکيب نمايد. در ضمن يک مقدار زيرکی لازم است تا بتوان حريف را در حالت سردرگمی نگاه داشت و تعادل ذهنی و روحی او را برهم زد. شايان ذکر است که منظور از زيرکی، به کار بردن حيله و نيرنگ در اجرای فنون نيست.

اطمينان

هيچ کس پذيرای اين نيست که حريفش به او شوک وارد کند. داشتن اطمينان از شوک جلوگيری می کند. در خيابان، اصل اطمينان را می توان با افزايش سطح آگاهی آشکار ساخت. در شب، هنگام حرکت در بيرون از منزل سعی کنيد از مناطق روشن عبور کنيد و توجه خاصی داشته باشيد تا از گوشه و کنار خيابان به شما حمله نشود. داشتن اطمينان همچنين به معنای کوچک شمردن حريف و باور کردن تواناييهای خود است.

صرفه جويی

صرفه جويی در نيرو به معنای اين است که با کمترين نيرو و سلاح بتوانيد بر حريف غلبه کنيد. صرفه جويی، همچنين به معنای ذخيره کردن انرژی است که در موقعيتهايی که فرصت استراحت برايتان ايجاد می شود. در بعضی از مبارزات مبارزه به وقت اضافه می کشد و شما مجبوريد مدت زمان بيشتری را صرف دفاع و يا حمله به حريف کنيد، در اين حالت می بايست در فرصتهای مناسب انرژی از دست رفته رابازيابيد و اين کار را در مواردی با اجرای بعضی فنون می توانيد ميسر سازيد.

پيوستگی

پيوستگی بين فنون، آخرين اصل از اصول نه گانه است که برای يک رزمی کار از اهميت خاصی برخوردار است. شما بايد بتوانيد هماهنگی و پيوستگی بين فنون اجرايی خود ايجاد نماييد. اگر شما با تعدادی مهاجم در يک زمان روبرو شويد، در موقعيتی قرار خواهيد گرفت که در نظر گرفتن افکار عمومی مهاجمين حائز اهميت است، چرا که اگر به فرض سردسته گروه را مورد حمله قرار دهيد و با يک حمله و يا ضد حمله او را زا پا در آوريد، عملا توانسته ايد بر کل گروه فائق آييد.

نتيجه

در نظر داشته باشيد که اين نه اصل کاملا قطعی نيستند و بندرت می توان همه اصول را يکجا عملی کرد و نتيجه مطلوب کسب نمود. با وجود اين، اصول مذکور در بسياری از موارد سودمند هستند به شرط اينکه بتوانيد آنها را درست به موقع به کار ببنديد. نويسنده : Troy Dow Van Zandt منبع : مجله Blackbelt مترجم : فاطمه جوينده

اصول تغذيه ورزشي  

امروزه در تمام رسانه ها از جمله مطبوعات، تلويزيون و راديو از فوايد ورزش بسيار سخن گفته مى شود و بر نقش مهم آن در سلامتى تاكيد مى گردد ولى ذكر اين نكته ضرورى است كه ورزش بدون تغذيه مناسب ممكن است اثرات مفيدى كه قابل انتظار است را نداشته باشد. به طور مثال بسيارى از ورزشكاران كه فعاليت هاى سنگينى از جمله بدنسازى و يا وزنه بردارى و يا حتى ساير ورزش هاى استقامتى انجام مى دهند اگر تغذيه مناسبى نداشته باشند ممكن است بدن در حالت ورزش به جاى استفاده از كربوهيدرات ها و چربى ها به عنوان منبع انرژى از پروتئين ها استفاده كرده كه در نهايت باعث تحليل توده هاى عضلانى و اثر معكوس مى شود.
ابتدا لازم است يك ورزشكار نياز به انرژى خود را جهت انجام فعاليت هاى ورزشى بداند. اگر ما ورزش را در سه گروه سبك، متوسط و شديد تقسيم بندى كنيم نياز به انرژى يك ورزشكار در فعاليت سبك حدود
۱۰۰ _ ۷۵ كيلوكالرى در ساعت است. اين ميزان در فعاليت متوسط به حدود ۳۰۰ _ ۱۰۰ كيلوكالرى در ساعت و در فعاليت شديد به حدود ۵۰۰ كيلوكالرى در ساعت مى رسد. براى فهم اين مقادير لازم است بدانيد كه ۱۰۰ گرم شكر حدود ۳۸۰ كيلوكالرى انرژى دارد. گروه هاى غذايى به شش دسته تقسيم مى شوند. كربوهيدرات ها، چربى ها، پروتئين ها، ويتامين ها، املاح معدنى و آب اين شش گروه را تشكيل مى دهند كه به شرح مختصرى در مورد نقش اين گروه هاى غذايى در ورزش و نحوه مصرف آنها اشاره مى شود.
• كربوهيدرات ها
كربوهيدرات ها يا به عبارت ديگر مواد قندى بهترين منبع سوخت براى ورزشكاران هستند چرا كه اين گروه براى سوختن نياز به اكسيژن كمترى در مقايسه با چربى ها و پروتئين ها دارند و انرژى را سريع تر آزاد مى كنند و اين همان اساس ورزش هاى غيرهوازى است كه در آنها سرعت و شدت مهم است به طورى كه در ورزش هاى سرعتى با توجه به اينكه انرژى اى لازم است كه سريعاً در دسترس باشد نقش مهمى را كربوهيدرات ها به عهده دارند. هر فرد عادى در رژيم غذايى روزانه خود حدود ۶۰ _ ۵۰ درصد انرژى مورد نياز را از كربوهيدرات ها دريافت مى كند. در صورتى كه يك ورزشكار با توجه به افزايش نياز به منبع انرژى از اين گروه بايستى بيشتر مصرف نمايد به طورى كه يك ورزشكار بايستى برنامه غذايى خود را طورى تنظيم كند كه انرژى مورد نياز روزانه خود را حدود ۷۰-۶۰ درصد از كربوهيدرات ها تامين كند. به عبارت ديگر حدود
۱۰ -۶ گرم به ازاى هر كيلوگرم وزن بدن فرد ورزشكار كربوهيدرات نياز دارد.
بايستى به اين نكته توجه كرد كه اگر يك فرد ورزشكار به جاى كربوهيدرات از غذاهاى پرچرب و پرپروتئين استفاده كند نخواهد توانست انرژى مناسب براى تمرين و مسابقه مطلوب و حتى براى كاهش وزن را تامين كند.
• گروه چربى ها
با وجود آنكه اغلب افراد تلقى نامناسبى از چربى دارند ذكر اين نكته ضرورى است كه چربى به عنوان يك ماده مغذى ضرورى است و علاوه بر اينكه به عنوان منبع انرژى براى بدن لازم است نقش هاى بسيار مهم ديگرى دارد كه براى سلامتى انسان حياتى است. از جمله اينكه چربى جزء لايه هاى مهم پوست است و در مقابل گرما و سرما يك لايه محافظتى براى بدن ايجاد مى كند، در ساخت هورمون هاى مختلف بدن نقش دارد، به عنوان محافظ براى احشاى داخلى بدن بوده كه در مقابل ضربات مختلف آنها را حفظ مى كند و بالاخره اينكه نقش مهم ترميمى در بافت هاى آسيب ديده ايفا مى كند.چربى براى سوختن نياز به اكسيژن بيشترى دارد و به همين دليل به عنوان منبع انرژى هوازى يا ايروبيك شناخته مى شود. اين گروه از مواد غذايى در ورزش هاى استقامتى و سنگين به عنوان منبع اصلى انرژى محسوب مى شود. از آنجايى كه ورزشكاران به يك منبع انرژى سريع و در دسترس نياز دارند بنابراين ميزان مصرف چربى توصيه شده براى اين افراد كمتر از افرادى است كه اين مقدار براى آنها حدود ۲۵ _ ۲۰ درصد در مقابل ۳۰-۲۰ درصد براى افراد غيرورزشكار است.
• گروه پروتئين ها
پروتئين ها به عنوان منبع اصلى انرژى براى بدن محسوب نمى شوند چرا كه اين مواد منبع گرانبهايى هستند. اين گروه شامل انواع گوشت ها از جمله قرمز و سفيد هستند و در مقايسه با كربوهيدرات ها و چربى ها ميزان انرژى اى كه آزاد مى كنند كمتر و البته پرهزينه تر است ولى با توجه به اينكه پروتئين ها براى ترميم نواحى آسيب ديده بدن بسيار ضرورى است و از طرفى ورزشكاران بيشتر در معرض آسيب و جراحت قرار دارند نياز ورزشكاران به پروتئين كمى بيشتر از يك فرد غيرورزشكار است.
ورزشكاران بايستى اين مسئله را هميشه مدنظر قرار دهند كه رشد عضلانى با خوردن غذاهاى پرپروتئين يا پيش سازهاى آنها كه تحت عنوان اسيدهاى آمينه هستند افزايش نمى يابد بلكه اين ورزش است كه باعث بزرگ شدن عضلات مى گردد



بخش اول مطلب روز سه شنبه هفته گذشته به چاپ رسيد امروز بخش دوم آن را مى خوانيد.
• نقش آب در ورزش
در مورد اهميت آب همين بس كه بدن ما حدود
۷۷ _ ۵۵ درصد از آب تشكيل شده است و البته حدود ۸۵ درصد خون از آب است. دماى بدن را كنترل مى كند، حركت كليه مفاصل مديون آب بوده و جلوى خشكى پوست را مى گيرد و در حقيقت مى توان گفت بعد از اكسيژن مهمترين عنصر مورد نياز بدن، آب است. حال مصرف آب در حين ورزش چگونه بايد باشد؟ ما بايستى بدانيم كه يك فرد معمولى در طول روز و بدون فعاليت بدنى حدود ۲ _ ۵/۱ ليتر آب از دست مى دهد و اين بدان معنى است كه ما براى جبران اين آب از دست رفته حدود ۸ _ ۶ ليوان آب يا مايعات ديگرى كه بتواند آب از دست رفته را جبران كند بايستى از اين ماده حياتى استفاده كنيم. حال اگر همين فرد بخواهد يك فعاليت بدنى را تحت عنوان ورزش انجام دهد ميزان از دست دادن آب به حدود دو تا سه برابر افزايش مى يابد. به عبارت ديگر در يك ساعت ورزش شديد حدود ۳ ليتر آب از دست مى رود در صورتى كه اين مايعات از دست رفته جايگزين نشود ممكن است عوارض شديدى به دنبال داشته باشد. مسئله بسيار مهمى كه افراد ورزشكار بايستى به آن توجه كنند اين است كه نبايد در مصرف آب به پديده تشنگى اعتماد كنند بدين معنى كه تشنگى مكانيسمى است كه همانند يك كارمند بى انضباط دير مى آيد و زود مى رود يعنى زمانى كه بدن ما كلى آب از دست داده تازه تشنگى عارض مى شود و با مصرف كمى آب و قبل از اينكه نياز بدن مان جبران شده باشد تشنگى از بين مى رود. به عنوان يك ورزشكار لازم است به طور آگاهانه بيش از آنچه دوست داريد آب بنوشيد به ويژه در زمانى كه در گرما ورزش مى كنيد.
سئوال مهم اين است كه ما در هنگام ورزش چقدر نياز به مصرف آب داريم. در جواب بايستى عرض كنم كه هميشه قبل از شروع يك فعاليت ورزشى حتماً بين ۳-۲ ليوان آب بنوشيد، در حين ورزش سعى كنيد به ازاى هر ۱۵ دقيقه ورزش حداقل يك ليوان آب مصرف كنيد.
بسيارى از افراد چاق وقتى به باشگاه هاى ورزشى مراجعه مى كنند قبل و بعد از ورزش خود را توزين مى نمايند و با مشاهده اين كه بعد از حدود ۲-۱ ساعت ورزش حدود يك كيلوگرم لاغر شده اند بسيار خوشنود مى شوند. اين اشتباه را نكنيد هيچ وقت با يك ساعت ورزش كردن شما يك كيلوگرم چربى از دست نمى دهيد بلكه تنها چيزى كه از دست رفته آب است و توصيه مى شود همه آنچه كه بعد از ورزش كم كرده ايد آب بنوشيد.
• مكمل هاى غذايى در ورزش
بسيارى از ورزشكاران بالاخص آنهايى كه در رشته هاى بدنسازى فعاليت مى كنند علاقه مند به مصرف مكمل هاى غذايى هستند. مكمل هاى غذايى چند نوع است: گروهى مربوط به پيش سازهاى پروتئينى كه همان اسيدآمينه ها را شامل مى شوند، بوده و تحت عنوان پودرهاى كراتين هستند. گروه ديگر مكمل هاى هورمونى هستند كه به وفور مورد مصرف قرار مى گيرند البته موارد ديگرى نيز هستند كه در تركيباتشان ويتامين ها و املاح مختلف وجود دارد. در علم تغذيه مكمل هاى غذايى در يك فرد سالم چه ورزشكار و چه غيرورزشكار جايگاهى ندارد مگر در چند مورد كه استثنائاً مصرف اين مكمل ها لازم است. در مورد مكمل هاى پروتئينى و پيش سازهاى آنها بايستى عرض كنم پروتئينى كه شما در حالت عادى مصرف مى كنيد در بدن هضم شده و تبديل به اسيدآمينه هاى ضرورى و غيرضرورى مى گردد. بدن شما در حالت طبيعى اسيدآمينه هاى مورد نياز را برداشته و باقى مانده آن توسط ارگان هاى مختلف بدن از جمله كبد تبديل به يكسرى از مواد سمى تحت عنوان كرايتنين، اسيد اوريك و... مى شوند و توسط كليه ها دفع مى گردند. حال با مصرف اين مواد مكمل با توجه به اينكه ميزان ورزش انجام گرفته و ميزان نياز به اين اسيدآمينه ها مونيتورينگ نمى شود در حقيقت بار كارى اضافى به ارگان هاى مختلف بدن از جمله دستگاه گوارش، كبد و كليه ها افزايش مى يابد كه در درازمدت ممكن است سبب بروز عوارضى ناشى از افزايش متابوليت هاى سمى آنها شود. گروه ديگر كه تحت عنوان مكمل هاى هورمونى است شامل گروه هاى مختلف هورمون ها از جمله هورمون رشد (سوما توتروپين) هستند ولى بايستى توجه داشت با توجه به بسته شدن صفحات رشد بعد از بلوغ، مصرف بيش از حد اين هورمون باعث افزايش پهناى استخوان ها از جمله صورت، دست و لگن شده كه اشكال ناخوشايندى را به ورزشكاران مى دهد

بروس لی